Verjaren

Vroeger was het een van de meest zenuwslopende nachten van het jaar: de nacht voor mijn verjaardag. Dat je vroeg in bed lag (want hoe sneller je sliep, hoe sneller het morgen was) en je  je ouders beneden de woonkamer “”stilletjes”” hoorde versieren. Het was zo magisch allemaal. Bijna net zo magisch als Sinterklaas. Het … [Lees verder…]

Een ode aan mijn (t)huis

12803084_1043373159068926_7488528195172817926_n

Een van de eerste dingen die ik leerde toen ik twee jaar geleden in een studentenhuis in Leiden ging wonen, was dat het verboden is om je ouderlijk huis je thuis te noemen. Toen ik net was verhuisd stond ik nog steevast elke vrijdagmiddag met een net iets te grote koffer gevuld met vuile was … [Lees verder…]

Lekker zeiken.

Ergens in mijn kamer ligt mijn dagboek smachtend te wachten tot ik hem weer met inkt ga bevlekken. Hij ligt er inmiddels al zes maanden te verstoffen. Zes maanden lang heb ik geen penstreepje gezet in het boekje wat daarvoor al ruim een jaar diende als de enige plek waar mijn dramatische hersenspinsels geordend werden, … [Lees verder…]

Een nieuw begin.

Welkom bij kellymink.nl 2.0. Veel veranderd, he? Nee, niet echt eigenlijk. Maar door een technisch mankementje heeft WordPress besloten dat ik het afgelopen jaar helemaal niks getypt heb op dit online platform. Nu is dat ook niet echt zo, moet ik eerlijk bekennen, omdat jullie inmiddels ook wel weten dat consequent schrijven niet tot mijn … [Lees verder…]

Een shotje inspiratie.

Ik zat even in een dipje. Mislukte studie, weinig motivatie, veel te veel regenbuien als ik wilde fietsen en bovenal weinig inspiratie. Ik heb meer dagen in mijn bed gespendeerd dan ik toe wil geven en hoewel ik echt wel dingen gedaan heb, zijn ze memorabel niet te noemen. En aan de ene kant vind … [Lees verder…]

Vijftig Tinten Ergernis

Egocentrisch, dat ben ik soms. Ik heb de neiging om teveel op te gaan in mijn eigen wereld, en om de medemens die niks met die wereld te maken lijkt te hebben even volledig te vergeten. Dat gaat me best goed af en dat bevalt ook wel, tot ik op vrijdagmiddag gedwongen word om met … [Lees verder…]

Alsof het niets is.

Op mijn levensteller staat pas negentien jaar. Jong. ‘In de bloei van het leven’, toch? Het zal. Best een prestatie hoeveel dingen er anders kunnen lopen dan je ooit had gedacht, zelfs al in negentien jaar. Of loopt alles in zekere zin altijd iets anders dan je denkt? Toen ik in 2013 telefonisch te horen … [Lees verder…]

Schrijfsels: Deceptie

‘Lieverd?’ Hij lacht naar me. Naast zijn mond verschijnen de meest perfecte imperfecties die een gezicht kunnen tonen. Het zijn rimpels die laten zien dat een leven in positiviteit heeft geweekt, iets te lang om nog terug te kunnen springen in originele gladde staat, een beetje als je vingers na een te lang genoten douche. … [Lees verder…]

Over beter worden

Door Stefanie. Omdat ze zo leuk is en zo fijn schrijft. En omdat ik zo blij ben dat ik Stefanie ken. Met een vader die niet gelooft in ‘dat soort onzinnige rituelen’ en een moeder uit een compleet andere cultuur, kwam ik er in groep zes pas achter wat ‘goede voornemens’ zijn. Juf Marina (aardige … [Lees verder…]