Over beter worden

Door Stefanie. Omdat ze zo leuk is en zo fijn schrijft. En omdat ik zo blij ben dat ik Stefanie ken.

Met een vader die niet gelooft in ‘dat soort onzinnige rituelen’ en een moeder uit een compleet andere cultuur, kwam ik er in groep zes pas achter wat ‘goede voornemens’ zijn. Juf Marina (aardige vrouw, ik was iedere dag opnieuw weer doodsbang voor d’r) stelde op de eerste schooldag in het nieuwe kalenderjaar voor om een rondje door de klas te doen. Mocht iedereen zijn of haar goede voornemens vertellen. Bas zou zijn broertje minder treiteren en Evy zou haar vader vaker helpen met koken.

Goede voornemens had ik niet. Ik had net vijf minuten geleden geleerd dat er mensen zijn die een nieuw kalenderjaar zien als reden om dingen om te gooien. Vijf minuten om te bedenken wat ik, Stefanie (9), vond dat er beter kon in mijn leven. Ik vond alles wel prima en mijn vader noemde me iedere dag zijn wonderkind, dus nee, goede voornemens had ik niet. Ik was ook helemaal nog niet zo met zelfreflectie bezig. Ik was negen. En juf Marina boos op me.

Nu de laatste dagen van 2014 zijn aangebroken en ik overal eindejaarslijstjes langs zie komen (en misschien vooral mensen op Twitter die zeuren over de eindejaarslijstjes), denk ik weer terug aan juf Marina. Soms denk ik dat ze nog steeds met me meekijkt. Dat ze ieder jaar even zucht, om dat meisje dat geen goede voornemens had. Misschien mompelt ze dan zachtjes iets over arrogantie en nooit vooruit kunnen gaan zonder deze voornemens. Daarom, speciaal voor juf Marina, kijk ik terug op mijn jaar en denk ik na over wat ik na het vuurwerk beter wil doen.

2014 was een jaar waarin ik veel bereikte, maar me nutteloos voelde. Ik zat met mijn hoofd op andere plekken en kwam af en toe terug in het dagelijks leven om uit die plekken te ontsnappen. Ik denk dat ik minder pretentieus ben geworden, maar wellicht wel oppervlakkiger. Of ik dat erg vind weet ik nog niet. Waar ik altijd zo trots riep ‘mezelf iedere dag een beetje te willen verbeteren’, was ik het afgelopen jaar vooral bezig met niets doen en rondhangen, een beetje blijven drijven en een beetje blijven zweven. Punt één op mijn Lijst is dan ook: mezelf weer iedere dag een beetje proberen te verbeteren. Met gelijk punt twee er achteraan: punt één op een minder pretentieuze manier uitvoeren.

Beter. Iedere dag een beetje. Steeds minder pretentieus, steeds minder oppervlakkig, steeds minder ongeïnteresseerd. Steeds interessanter, steeds slimmer, steeds mooier. Grappig en gevat. Een schrijfster, een kunstenares, een linguïste, een studente, een vriendin wil ik zijn. Beter in motiveren (mezelf en anderen), beter in adviezen opvolgen, beter in afmaken waar ik aan begon. Beter. Beter dan gisteren, beter dan in groep zes, beter dan 2014.

Daarnaast zijn er nog de praktische zaken (meer sporten, een propedeuse halen, minder koffie drinken, meer koffiedrinken, minder vaak verdwaald raken, meer ronddwalen door onbekende steden, meer fotograferen, meer schrijven, meer dansen, meer tekenen, meer schilderen, meer lezen) en de doelen die niet per se 2015 als einddatum hebben (gelukkig en verliefd worden). Maar daar heeft juf Marina eigenlijk nooit iets over gezegd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *